Wijze lessen van Ireen Wüst

De dag dat Ireen Wüst olympisch goud had gewonnen op de 3000m

Ik zapte wat langs de programma’s en stopte bij een praatprogramma waar Ireen naast Camiel Eurlings aan tafel zat. Aan Camiel werd op dat moment de vraag gesteld wat het bedrijfsleven kan leren van topsporters. Een terechte vraag, zeker aan iemand die president-directeur van KLM en lid van het Olympisch Comité is en zich graag associeert met topsporters.

berichten

Vol verwachting klopte dan ook mijn hart. Helaas bleef het antwoord van Camiel steken op het niveau van “opoffering, overwinning van tegenslagen, doorgaan en commitment”. Mooie eigenschappen voor ieder mens, maar de relatie met het bedrijfsleven is voor mij nog wat vaag, anders dan dat de top van het bedrijfsleven graag ziet dat de medewerkers deze eigenschappen inzetten voor de organisatie. Mooi was het dat in het vervolg van het interview Ireen echter twee hele wijze lessen gaf. Twee lessen die de meeste mensen wellicht ontgaan zijn en die ik daarom in deze column nog maar een keer aanhaal.

Vol verwachting klopte dan ook mijn hart.

De eerste wijze les kwam als antwoord op de vraag hoe ze de laatste ronde doorgekomen was. Of ze niet ontzettend moe was en hoe ze er dan toch nog een goede ronde eruit heeft weten te persen. Bron foto: TeamNL.
Ireen gaf aan dat ze er inderdaad behoorlijk doorheen zat, maar dat ze geleerd heeft de natuurlijke impuls om “omhoog” te komen en te gaan “harken” te weerstaan. De kunst is om ook als het moeilijk wordt diep te blijven zitten en je techniek vast te houden. Dat levert uiteindelijk nog redelijke rondetijden op.

Kijk, bedrijfsleven van Nederland, daar kunnen wij nog wat van leren. Als het moeizaam gaat is het immers ook onze eerste impuls om alles “omhoog” te trekken en te gaan “harken”. Overal moet ineens van hogerhand goedkeuring voor komen, uitgaven worden beperkt en de sturing wordt geïntensiveerd. Wat Ireen ons leert is dat de rondetijden daardoor alleen maar slechter worden en dat het veel beter is om te blijven vertrouwen op je aanpak waar je hard aan gewerkt hebt om die te optimaliseren.

De tweede les gaf Ireen na de vraag wat haar advies aan de sprinters die de volgende dag aan de start verschijnen zou zijn. Ireen adviseerde de sprinters om alleen te focussen op goed schaatsen en niet te denken aan de tijd. De tijd is een immers een gevolg van goed schaatsen en je gaat niet beter schaatsen door te focussen op de tijd. En is dat focussen op de tijd nu net niet wat bedrijven doen; volledige focus op het resultaat en daardoor vergeten ze goed werk te leveren.

Focussen op de tijd

Dit geldt zeker voor organisaties waar aandeelhouderswaarde voorop staat, maar dit gedrag is ook bij andere organisaties gemeengoed geworden. Het blind achterna jagen van winst leid tot het niet meer genieten van het proces en het leveren van kwaliteit. Natuurlijk zijn de resultaten belangrijk, maar dat is toch niet het doel van je organisatie. Focus op het leveren van goed werk en dan komen de resultaten vanzelf is wat Ireen ons leert.

Als je het schaatsen volgt, welke Nederlander doet dat niet, kun je deze woorden ook bij het commentaar horen. Winnaars worden geroemd om het feit dat ze zijn blijven schaatsen, laag blijven zitten en de rake klappen die ze uitdelen. Mensen die het minder doen komen omhoog uit de ideale houding en gaan zichtbaar hard werken. Voor alle organisaties dan ook hierbij de tip, blijf in je ideale houding werken, vertrouw op je techniek en je zult de, onder deze omstandigheden, best mogelijke rondetijden rijden. Wees daar trots op, ook als dat niet het wereldrecord is wat in je budget stond.

Wil je ook samen iets moois creëren?

koffie?